W świetle ostatnich wydarzeń i burzy jaką wywołała  reklama popularnego piwa o wdzięcznej nazwie – Lech, postanowiłam bliżej zapoznać się z bardzo przydatnym dokumentem, jaki stanowi Kodeks Etyki Reklamy.

Reklama ma szeroki wachlarz możliwości, aby zachęcić konsumenta do nabycia określonego produktu. Może wprowadzać w pozytywny nastrój, odwoływać się do utrwalonych społecznie przekonań (bądź zupełnie je zmieniać), zawierać elementy wzbudzające pożądanie, ale przede wszystkim powinna bazować na ciekawych hasłach reklamowych. Grunt to pozostać zauważonym.

Czego w takim razie reklama nie może? Zakazane są treści mające charakter dyskryminujący, odwołujące się do przemocy, budzące lęk czy przerażenie. Jednak jak twierdzą psychologowie społeczni, wzbudzanie negatywnych uczuć, aby następnie je zredukować jest bardzo „chwytliwym” zabiegiem reklamowym! (Choćby popularne: metoda na głoda, czy pragnienie nie ma szans). Ale wracając do kodeksu: reklama powinna być poprawna metodologicznie, zabronione jest nadużywanie zaufania odbiorcy, wprowadzanie go w błąd oraz narażanie na uszczerbek postaci historycznych bądź artystów. Ponadto reklama musi zawierać treści humanitarne, nie może odnosić się do jakiejkolwiek osoby fizycznej, jeśli nie wyraziła ona uprzednio zgody na taki zabieg.

Dyskusja o kontrowersji Zimnego Lecha już osiągnęła swój zenit. Ten artykuł niekoniecznie ma na celu dorzucenie swoich „trzech groszy” w tej sprawie. Warto tylko zastanowić się: co było pierwsze, jajko czy kura?